Ik wist hoe het voelt om nooit echt stil te staan
Een tijd geleden stond ik ook de hele dag aan. Altijd iets af te maken, altijd het volgende. Tot rust komen deed ik pas als alles klaar was, en alles is nooit klaar. De oefeningen die ik nu inspreek, ademwerk, meditatie, een visualisatie, leerde ik eerst voor mezelf. Ze brachten me terug naar mijn adem en mijn lijf, ook op een gewone dag.
Samen met Paulien, mijn partner van ruim dertig jaar, ben ik retraites gaan organiseren op Vlieland. Zij is coach en begeleidt mensen die vastlopen in hun hoofd of in hun leven. Ik verzorg de meditaties, de visualisaties, het ademwerk en het ijsbad. In drie jaar tijd hebben we daar ruim vijfhonderd mensen begeleid. We wonen er niet, we organiseren er.
Waarom ik de sessies maakte
Een weekend op Vlieland is een mooi cadeau aan jezelf, maar je doet het hooguit een paar keer per jaar. Vijf minuten thuis op de bank of in de trein kan elke dag. Daarom heb ik de oefeningen die ik op de retraites geef ingesproken, zodat je ze meeneemt naar een gewone dinsdag. Je luistert ze wanneer het uitkomt, zonder dat je ergens heen hoeft.
Mijn rol is begeleiden. Met mijn stem, met je adem, met een paar simpele aanwijzingen. Niks om goed te doen, niks om te halen. Je hoeft alleen even mee te luisteren. Paulien schrijft de artikelen en begeleidt mensen één-op-één. Samen vormen we wat je hier vindt.
Wat ik buiten momentje doe
Naast de retraites bouw ik websites en software. Meestal dingen die mensen helpen om iets ingewikkelds weer simpel te maken. Dat zit ook in momentje: één ding tegelijk, helder gedaan, zonder account of abonnement dat je in de gaten moet houden.